logo
English version

Termin konferencji: 10 listopada 2009 r.

Z perspektywy historycznej widać, że choć reorganizacje systemów walutowych odbywały się przez wprowadzanie stosownych rozwiązania w konkretnym momencie, to były one konsekwencją procesów historycznych zachodzących w długim horyzoncie czasowym. Przez kilka ostatnich dziesięcioleci dolar amerykański pełnił funkcję waluty odniesienia, co było związane z faktem, że gospodarka Stanów Zjednoczonych była najsilniejszą gospodarką świata, a rola dolara jako waluty rozliczeń międzynarodowych była niepodważalna. Sytuacja jednak skomplikowała się z chwilą zniesienia barier dla wolnych przepływów kapitałowych, a upadek komunizmu otworzył większej liczbie rynków wschodzących drogę do międzynarodowego systemu walutowego. Wprawdzie Stany Zjednoczone były zmuszone do podniesienia wydatków krajowych w celu zapewnienia odpowiedniej podaży dolara amerykańskiego już w ramach systemu z Bretton Woods, ale proces ten był kontynuowany w obecnym systemie walutowym. Fakt ten przyczynił się to do utrzymywania się w Stanach Zjednoczonych deficytu na rachunku obrotów bieżących, ale wzmacniał także pozycję dolara jako waluty rozliczeniowej i rezerwowej, gromadzonej na wielką skalę w zorientowanych na eksport gospodarkach dysponujących nadwyżkami. Po ujawnieniu się ostatniego kryzysu kredytowego, amerykańscy konsumenci ograniczyli wydatki, co przyczyniło się do częściowego zniwelowania występujących w gospodarce światowej nierównowag. Impulsy fiskalne dodatkowo zwiększyły i tak już wysoką podaż papierów skarbowych, która według krytyków z chwilą, gdy opadnie poczucie zwiększonego ryzyka, okaże się niestrawna. Obecny system walutowy jest coraz powszechniej kwestionowany jako rozwiązanie, którego na dłuższą metę nie da się utrzymać, co podważa wyjątkową pozycję dolara amerykańskiego.

Pytania do dyskusji:

  1. Obecny kryzys finansowy może spowodować całkowitą przebudowę wzorca zachowań amerykańskich konsumentów, co doprowadziłoby do spadku światowych obrotów handlowych. W jaki sposób sytuacja ta może wpłynąć na proces gromadzenia rezerw w gospodarkach dysponujących nadwyżkami?
  2. W jaki sposób ekspansywna polityka fiskalna może wpłynąć na wiarygodność krajów rozwiniętych jako dłużników?
  3. Zachowanie uczestników rynku podczas obecnego kryzysu ekonomicznego sugerowało, że różnicują oni poszczególne państwa członkowskie strefy euro jako odrębne rynki instrumentów o stałym dochodzie. Podważa to zdolność europejskich rynków kapitałowych do konkurowania z rynkami amerykańskimi zarówno w zakresie głębokości jak i płynności. Jakie inne przeszkody czekają walutę euro w walce o zastąpienie dolara amerykańskiego w roli waluty światowej?
  4. W ostatnim okresie byliśmy światkami różnych inicjatyw podejmowanych przez kraje rozwijające się w celu wzmocnienia pozycji ich walut narodowych. Czy inicjatywy te mogą stać się rozwiązaniami lokalnymi, a może raczej pierwszym krokiem do wzmocnienia pozycji walut EM (rynków wschodzących) w dłuższym okresie, szczególnie w kontekście nasilającej się współpracy między tymi rynkami?
  5. SDR (specjalne prawa ciągnienia) to jedna z najbardziej popularnych alternatyw dla dolara amerykańskiego jako waluty rezerwowej. Czy SDR, pomimo swojej sztuczności i braku powszechnego użycia, może stać się instrumentem różnicującym światowe waluty rezerwowe w długim okresie? Czy istnieją alternatywne możliwości dywersyfikacji dostępne dla krajów dysponujących nadwyżkami?

Informacje dodatkowe:


Stopy procentowe

Referencyjna2,00
Lombardowa3,00
Depozytowa1,00
Redyskonto weksli2,25

Kursy średnie

Tabela z dnia 2014-12-19
1 EUR4,2705
1 USD3,4791
1 CHF3,5483
1 GBP5,4450
100 JPY2,9145

Dane miesięczne

Dane kwartalne

Wskaźniki i rynki

Zobacz również

Numizmatyka